Може ли некој да ја запре американската династија во женската кошарка?

Кога Американките на 13 септември во Берлин ја совладаа Франција со 97:79, ја освоија петтата последователна светска титула и ја израмнија серијата на Советскиот Сојуз од 1959 до 1975 година, досега најдолгата во историјата на првенството. Со вкупно 12 титули, САД остануваат убедливо најуспешната репрезентација на светските првенства, а последниот пораз во финале го доживеаја во 1983 година.

Сепак, финалето не беше формалност. Франција, која за првпат стигна до финале на светско првенство, во втората четвртина поведе со 14 поени, што за американскиот тим беше прво двоцифрено заостанување на светско првенство од 2006 година. Разликата беше намалена на два поени уште до полувремето, а во третата четвртина, добиена со 30:12, Американките практично го решија натпреварот. Ваквиот пресврт не е случаен, иако петтата титула ја освои репрезентација во која седум од дванаесетте играчки за првпат настапуваа на светско првенство. Искуството го обезбедија ветеранките Бриана Стјуарт, Челси Греј и Калија Купер, единствените со претходен настап на светско првенство.

Стјуарт, по втор пат прогласена за најкорисна играчка на турнирот, во финалето постигна 22 поени и 10 скокови. Со четвртото светско злато таа го израмни рекордот на Сју Бирд, а во својата кариера има и четири универзитетски титули, три титули во WNBA и три олимписки златни медали. Нејзиниот пример ја илустрира суштината на американската предност: систем во кој талентите созреваат во универзитетската кошарка, а потоа во професионалната лига. Ниту една друга земја нема толку широка база на врвни играчки, поради што дури и подмладената американска екипа останува фаворит.

Сепак, останатиот свет не стои во место. Франција, која на Олимписките игри во Париз во 2024 година го загуби финалето од САД со само еден поен, овој пат стигна до своето прво светско финале. Шпанија, освојувачка на бронзениот медал, се потпираше на младите Ава Фам и Ијана Мартин, кои ФИБА ги опиша како ѕвезди во подем. Домаќинот Германија стигна до полуфиналето, каде што загуби од Франција, а потоа го загуби и натпреварот за бронза од Шпанија. Најдобар стрелец на првенството беше Белгијката Ема Месеман, со просечно 21 поен по натпревар.

И организаторите можат да бидат задоволни: 36-те натпревари во двете берлински сали ги следеа вкупно 234.004 гледачи, односно во просек околу 6.500 по натпревар. Германија го организираше првенството за втор пат, по 1998 година. Високата посетеност е важна порака во време кога женскиот спорт бара поголем простор во медиумите и кај спонзорите.

Дали тогаш некој може да ја прекине американската серија? Следната голема проверка ќе бидат Олимписките игри во Лос Анџелес во 2028 година, каде што Американките ќе настапат пред домашна публика. Историјата сепак покажува дека ниту една серија не трае вечно, па заврши и советската, по пет титули. Но, сѐ додека американскиот систем произведува нови ѕвезди, останатиот свет ќе мора да чека на својата шанса.