Можат ли парите да ја променат атлетиката?

Во средината на септември Светската атлетска федерација во Будимпешта го организираше првото Ултимативно првенство, натпреварување со кое сака да го заокружи атлетскиот календар. Домаќин на натпреварите беше Националниот атлетски центар, истиот стадион на кој во 2023 година се одржа светското првенство. Во текот на три вечери, од 11 до 13 септември, најдобрите атлетичари на светот се натпреваруваа во 28 дисциплини за трофеи и пари.

Изборот на годината не е случаен: 2026 е година во која нема ни Олимписки игри, ни светско првенство. Во такви години сезоната досега завршуваше со финалето на Дијамантската лига, серијата од најважните митинзи во текот на годината. Новото првенство треба да им даде на спортистите и на публиката вистински врв на сезоната. Федерацијата планира првенството да се одржува на секои две години и да стане постојан дел од календарот.

Ова е затворен натпревар, за кој атлетичарите мора да добијат покана. Директни покани добија олимписките шампиони од Париз 2024, светските шампиони од Токио 2025 и победниците во Дијамантската лига оваа година. Преостанатите места беа поделени според светската ранг-листа, која ги рангира атлетичарите врз основа на нивните резултати. Бројот на учесници беше намерно мал: најмногу 16 атлетичари во трките и само осум во техничките дисциплини.

Сепак, најмногу внимание привлече рекордниот награден фонд од 10 милиони долари, најголемиот во историјата на атлетиката. Секој победник во поединечните дисциплини доби по 150.000 долари, а пари добија сите учесници, дури и последнопласираните. За споредба, победниците на обичните митинзи добиваат многукратно помали суми. Претседателот на федерацијата Себастијан Коу ја нарече наградата од 150.000 долари голема промена за спорт кој често се смета за недоволно финансиран. Од друга страна, останува прашањето дали самите пари можат да привлечат нова публика.

Во спринтерските трки и трките со препреки немаше класични квалификации, туку само полуфинала и финала. Подолгите трки и сите технички дисциплини беа директни финала. Во фрлањата и хоризонталните скокови атлетичарите имаа четири наместо вообичаените шест обиди. Победниците наместо медали добија посебно дизајнирани пехари, што е уште една разлика од класичните првенства. Од програмата отпаднаа фрлањето ѓуле, фрлањето диск, троскокот кај мажите и фрлањето чекан кај жените. Тоа ги лиши атлетичарите од тие дисциплини од шансата за голема заработка, иако тие се дел од олимписката програма.

Светскиот рекордер во скок со стап Мондо Дуплантис победи со 6,20 метри, а американката Мелиса Џеферсон-Вуден ги освои трките на 100 и на 200 метри. Нејзините 10,62 секунди на 100 метри се едно од најбрзите времиња во историјата, а со 21,47 секунди на 200 метри таа постигна најдобар резултат во светот оваа година. Кај мажите, Кени Беднарек од САД победи на 200 метри со 19,52 секунди, исто така најдобро време во светот оваа сезона. Норвежанецот Јакоб Ингебригтсен на 5.000 метри го победи светскиот шампион Кол Хокер, со време нешто под 13 минути. Следните изданија ќе покажат колку долго ќе опстане новиот формат, но за атлетичарите кои заработија во Будимпешта, тој веќе е успех.